I thought I’ll make it. I tried hard to be consistent on taking the right track. I exerted much effort to organize my formerly deranged life into a new directed one. I thought it will be a continuous process. I deemed to give it a smooth flow until I will reach what I have aimed. I am almost there. But I stumbled. I failed. My momentum of aiming for orderliness and organized life has been disrupted. I failed.
(more…)
Ala-una na naman ng madaling araw. Tulog na ang kalakhan ng tao sa Asya pero andito pa rin ako’t dilat na dilat pa rin ang mga mata.
Kapatid ni batman, pinsan ni drakula, pinaglihi sa aswang, kaibigan ng kuwago, laging kakwentuhan ni kuya tanod na rumoronda, tagatangkilik ng isang pitsel na kape sa isang upuan – in short, nocturnal!
(more…)
Tunay kasing hindi ko nasilayan ang unang letra’t mga linyang gawa mo
Ni hindi ko narinig ang unang bigkas mo sa salitang siyang una mong binasa
At ang unang himig na siyang una mong kinanta.
Pasensya na sa mga pagkukulang ko bilang ate mo
Sana’y maintindihan mo ang dahilan ng hindi ko paglagi sa bahay
Ang kawalan ko ng panahon upang makipagtawana’t makipaglaro
Sapagkat ako’y abala sa paghahanda sa mundong sa iyo’y aking ipapasa.
Saka na ang pasalubong kong tsokolate
Saka na ang ipinapabili mong laruan
Saka na ang pangarap nating matayog na bahay
Ang pagtuon ng panahon sa sistemang ating kinapapalooban ang mas mahalaga.
Sana’y maintindihan mo ang ate mo, bunso
Ako lama’y naghahangad ng mas magandang kinabukasan para sa ‘yo
Lagi man akong wala, nasa malayo
Ikaw ang dahilan ng lahat ng aking sakripisyo.
Sometimes, I feel that writing just for the self-interest of expression is absurdity. You just write and write, just making a selfish art in which you are the only one who can understand it; just wasting you’re time for a trash since recession would still remain after you have come up with your write-up out of your extreme emotion.
Not until my world as a writer grew.
(more…)