HULING TURO

Siya na naging pinakamasayang ama                                                                                         Nang bumuka ang iyong mga mata                                                                                           Sabay ng pag-iyak ng mumunti mong mga labi                                                                                     Silbi ng angkin mong tapang na magtagumpay.

Siya na hindi natinag ng kakulitan ng unang anghel                                                                         Naging una mong kasama sa bawat halakhak                                                                                  At siyang nagpatahan sa ‘yo nang una kang lumuha                                                                                  Sining ng pagpapatingkad ng kulay ng buhay mo’y una niyang itinuro.

Siya na tiniis ang mabuhay mag-isa sa malayo                                                                                  Ngunit nanatiling kakampi,kaibigan at gabay mo                                                                             Laging handang sa telepono sa iyo’y kumausap, mangamusta                                                              Nang marinig himig mong gamot ng kanyang pangungulila.

Siya na unang naghulma sa iyong kaisipan                                                                                          Ang nagmulat  sa mura mong kamalayan                                                                              Humubog sa iyong prinsipyo’t paninindigan                                                                                        Na siyang pinagmulan ng ating pagkakaibigan.

Siya na lalaking minahal mo higit sa lahat                                                                                             Ang amang matatawag na “teacher of life in disguise”                                                                   At siya’y namaalam na                                                                                                                        Siya sa ngayo’y isa nang ala-ala.

Kagyat ng pag-alis niya’y kanyang iniwan                                                                               Huling turo ng mapagmahal na ama                                                                                                          Na panganay niya’y manatiling matatag                                                                                         Sa likod ng kalungkutan ng kanyang pag-lisan.

Alam kong masakit sa ‘yo ang maiwan                                                                                    Ngunit minsan, kailangang matuto sa paraang hindi inaasahan                                                   Ang patuloy na mabuhay nang walang takot at pag-aalinlangan                                                      Kasama ang mga kapatid at ginigiliw na ina                                                                                       Nang mas matibay, matapang at may pagmamalasakit sa isa’t-isa.

  * alay sa kaibigang nawalan